Je moet weten hoe toegankelijk jouw website of app is en er zijn tientallen partijen die een audit aanbieden. De offertes lijken op elkaar: WCAG 2.2 niveau AA, handmatig getoetst, rapport binnen een paar weken. Het verschil wordt pas zichtbaar op het moment dat het rapport op tafel ligt en je developers ermee aan de slag moeten.
Hieronder staan zeven vragen die dat verschil zichtbaar maken vóórdat je tekent. Stel ze aan ons, en stel ze ook aan de andere bureaus die je spreekt. Kom je bij een ander uit omdat die de vragen beter beantwoordt, dan is dat een goede uitkomst.
Heb je daarna een beeld van wat je nodig hebt? Bekijk dan het overzicht van toegankelijkheidsonderzoeken voor de verschillende soorten, de werkwijze en wat je concreet krijgt.
Wil je snel beginnen? Ga direct naar de zeven vragen, de prijsindicaties of onze ervaring. Liever eerst een korte checklist? Let dan in ieder geval op deze vijf punten:
- wordt er voldoende handmatig getest, met echte hulpsoftware en relevante apparaten;
- is de steekproef representatief en is duidelijk wat wel en niet is onderzocht;
- krijg je een rapport waar je team concrete verbeteringen uit kan halen;
- is helder wie de audit uitvoert en hoe onafhankelijk het bureau is;
- is vooraf geregeld welke begeleiding en hertest je na het rapport kunt krijgen.
Ons belangrijkste advies
Vraag bij meerdere auditbureaus een offerte aan en vraag om voorbeeldrapporten. Let bij het lezen op twee dingen: begrijp je wat er staat, en weet je hoe je de bevinding moet oplossen?
Eerst iets wat vaak verkeerd wordt verteld. Onderzoek in eigen beheer is toegestaan. De regelgeving schrijft niet algemeen voor dat een externe partij het onderzoek doet, en sommige webbureaus kiezen daar bewust voor. Het argument om het toch uit te besteden gaat over risico: lever je een site op die je zelf hebt gebouwd en zelf hebt getoetst, dan gaat het gesprek met de toezichthouder daarna over jouw oordeel. Wat de wet van je vraagt is een toegankelijke website of app. Het onderzoek is de manier om te weten waar je staat.
Zeven vragen die het verschil maken
Elk van deze vragen heeft een antwoord waar je iets aan hebt. Vaag blijven is zelf ook een antwoord.
1. Hoeveel wordt er met de hand getoetst?
Een geautomatiseerde scan vindt in de praktijk vaak ongeveer 30% van alle fouten. Dat is een grove schatting, geen universele meting; de rest vraagt menselijke beoordeling. Vraag door welk deel van het onderzoek uit handmatig testen bestaat en waarmee er wordt getest. Denk aan een schermlezer, alleen het toetsenbord, zoom tot 400% en controle op contrast en kleurgebruik. Een volledig onderzoek omvat meer dan deze vier.
Bij apps hoort daar een echt toestel bij, met VoiceOver op iOS en TalkBack op Android. Een emulator laat je niet zien wat een gebruiker werkelijk hoort.
2. Volgt het onderzoek WCAG-EM?
Het Register van Toegankelijkheidsverklaringen vraagt dat uit je rapport blijkt dat je een goed gedocumenteerde evaluatiemethode hebt gebruikt: WCAG-EM of gelijkwaardig. Dat geldt voor status A en ook voor status B. Er is nog geen breed gedragen alternatief voor WCAG-EM, dus vraag een bureau wel hoe het de methode toepast.
Val je onder de EAA en niet onder het BDTO, dan heb je geen verklaring in het Register nodig. De methode is dan nog steeds de reden dat een steekproef representatief is voor je hele site.
3. Begrijp je hoe je zelf moet toetsen?
Een WCAG-audit onderzoekt een representatieve steekproef van pagina’s of schermen. De omvang hangt af van de scope, het aantal templates, de functionaliteit en de verschillende soorten content. Los je alle fouten uit de steekproef op, dan is je hele website of app daarmee nog niet automatisch toegankelijk.
Staat er in het rapport hoe je deze problemen ook op andere pagina’s opspoort? Met die kennis ben je op termijn niet meer afhankelijk van een auditbureau.
Zelf nakijken kan met de WCAG Radar van Proper Access, die 29 van de 50 checks gratis in je eigen browser draait.
4. Hoe is het rapport geordend?
Vraag om een voorbeeldrapport en kijk hoe de bevindingen zijn gestructureerd. Een klassiek WCAG-rapport volgt de oplopende lijst van succescriteria: dezelfde datepicker kan onder twaalf verschillende succescriteria staan.
Een andere aanpak is om alle problemen binnen één component bij elkaar te zetten. Alles wat er aan die datepicker mankeert staat dan op één plek, met screenshot en code-voorbeeld erbij.
5. Wie doet de audit, en hoeveel ervaring heeft het bureau?
Toegankelijkheid testen leer je in de praktijk. Een junior die een checklist afwerkt mist de bevindingen die ertoe doen, en herkent niet wanneer iets technisch klopt en in de praktijk toch onbruikbaar is. Een senior kijkt naar het totaalbeeld en beoordeelt of er een toegankelijk alternatief is, waardoor je niet alles hoeft op te lossen wat op het eerste gezicht een probleem lijkt. Vraag dus wie de audit uitvoert, en niet alleen wie de eindcontrole doet.
De betrouwbaarheid van een bureau lees je verder af aan het aantal jaren ervaring, het aantal uitgevoerde audits en het aandeel klanten dat terugkomt.
De ACM, de toezichthouder voor webshops en apps, toetst websites zelf en laat weten op welke punten ze niet toegankelijk zijn. Word je zo benaderd, dan is een ervaren sparringspartner van groot belang.
6. Bouwt of beheert het bureau ook websites?
Een partij die zelf bouwt of beheert, keurt vroeg of laat het eigen werk. Dat hoeft geen probleem te zijn zolang je het weet, en het is een probleem als je het niet weet. Vraag het gewoon, en vraag er meteen bij of ze ook aan jouw site hebben gewerkt.
Wij bouwen geen websites en doen geen contentbeheer, dus we keuren nooit ons eigen werk. We verkopen sinds augustus 2026 wel software, de WCAG Radar. Dat is de volledige lijst.
7. Wat gebeurt er ná het rapport?
Het oplossen is het moment waarop de vragen komen. Vraag wat er dan is geregeld: kun je terecht bij de auditor die het onderzoek deed, en wat kost dat? Hoe lang duurt het voordat je antwoord krijgt, en hoe verloopt dat contact?
Leg dit vast voordat je begint, zodat je later weet wat je mag verwachten.
Gebruik deze vragen als checklist
Vraag elk bureau om antwoord op deze zeven punten en vraag om een voorbeeldrapport. Let vooral op wat concreet is gemaakt: scope, steekproef, testmiddelen, rapportvorm, auditor, onafhankelijkheid en nazorg.
Twee beloften die niet kloppen
Twee dingen klinken goed in een verkoopgesprek en houden geen stand.
De eerste is “met onze tool ben je in één klik WCAG-conform”. Dat gaat over overlay-widgets: een stuk JavaScript dat over je bestaande site heen wordt gelegd. De problemen eronder blijven staan, en voor mensen die een schermlezer gebruiken wordt de site er soms slechter bedienbaar van.
De tweede is “wij garanderen 100% toegankelijk”. Dat kan niemand garanderen. Hoe toegankelijk je site wordt, hangt af van wat je na het rapport oplost, en dat werk doet een auditbureau niet voor je.
WCAG-EM: de vijf stappen van de methode
WCAG-EM staat voor Website Accessibility Conformance Evaluation Methodology 1.0, een Working Group Note van het W3C uit 2014. Een Note is geen norm en geen standaard. Het model van de toegankelijkheidsverklaring noemt de methode wel bij naam, met “of gelijkwaardig” erachter, en van de ACM weten we uit de eerste hand dat ze er zelf mee werkt.
De stap die in de praktijk het meeste uitmaakt is de derde. Een steekproef die niet representatief is, levert een rapport op dat netjes oogt en je site niet dekt. Vraag daarom hoe de steekproef tot stand komt en welke sjablonen, processen en interactieve componenten erin zitten.
Wat handmatig testen betekent
Een scan vindt bijvoorbeeld ontbrekende alt-teksten, lege knoppen en sommige contrastfouten. Alleen handmatig testen laat zien hoe je site werkt met hulpsoftware en met alleen het toetsenbord.
Zo ziet onze eigen testlijst eruit. Vraag een bureau waarmee zij testen en leg de antwoorden ernaast:
- de twee meest gebruikte schermlezers, VoiceOver op macOS en NVDA op Windows
- voorleessoftware op de tekst van je site
- bediening met alleen het toetsenbord
- spraakherkenning
- de twee meest gebruikte browsers, Chrome en Firefox, waarvan één in een licht en één in een donker thema
- zoom tot 200% en tot 400%
- tekst herschalen
- contrast van tekst en van informatieve elementen in de interface
- multimedia, zoals iemand met een beperking het ervaart
- formulieren, op circa 100 punten
Een scan vindt maar een deel van de fouten. De exacte verhouding verschilt per site; vraag daarom altijd wat een bureau handmatig test.
Wat een onderzoek ongeveer kost
De prijs hangt af van de omvang en de complexiteit van je site of app. Dit zijn indicaties; je krijgt altijd vooraf een offerte met de uren erbij.
Alle bedragen zijn exclusief 21% btw. De meeste websites vallen in de categorie gemiddeld.
Eén ding waar we streng in zijn: een content-audit doen we alleen als de techniek van de website ook is onderzocht, door ons of door iemand anders. Een content-audit op zichzelf levert een halve onderbouwing op, want een verklaring vraagt om bewijs over de hele website en niet alleen over de redactielaag.
| Type onderzoek | Indicatie |
|---|---|
| Mini-audit | circa € 495 |
| Eenvoudige website | vanaf circa € 2.175 |
| Gemiddelde website | circa € 2.850 |
| Complexe website | circa € 4.350 |
| Content-audit | circa € 1.650 |
| Techniekaudit | circa € 1.995 |
Waar onze ervaring vandaan komt
Sinds 2019 deden we ruim 950 audits. Dat waren 236 opdrachten voor 63 opdrachtgevers, en 40% daarvan kwam terug voor een tweede opdracht. Die cijfers zijn de stand per 7 augustus 2026.
Onder onze opdrachtgevers zitten het Rijksmuseum, het Van Gogh Museum en de Museumvereniging, de provincies Noord- en Zuid-Holland, de gemeenten Amersfoort, ’s-Hertogenbosch en Alkmaar, en aan de commerciële kant NRC, De Bijenkorf, Plus, Jumbo en Crisp.
Naast het auditwerk studeren we wekelijks en testen we hoe browsers en hulpsoftware zich werkelijk gedragen. Dat is de reden dat we vragen over een specifieke combinatie van schermlezer en browser meestal uit eigen waarneming kunnen beantwoorden.
Waarom wij per element rapporteren
De rest van de markt rapporteert per succescriterium. Dat is logisch voor mensen die WCAG hebben geschreven en het werkt slecht voor de mensen die het moeten oplossen. Eén datepicker duikt op onder meerdere succescriteria. Je developer zoekt dan eerst verschillende stukken bij elkaar voordat er iets kan worden aangepast.
Wij draaien het om. Elke bevinding hoort bij een component op een pagina, en alles over dat component staat bij elkaar. Elke bevinding begint met een user story vanuit een bezoeker met een beperking, zodat duidelijk is wat er voor iemand misgaat en niet alleen welk nummer er wordt overtreden.
